Wykraczając poza zwyczajność

Historie opowiedziane w poezji i o poezji i dla poezji - życie...

Książka zatytułowana „Twórczość artystyczna i twórczość duchowa” Aïvanhova stała się dla mnie rozmową z Mistrzem -  autorem  o sztuce i o duchowości. Autor podkreśla, że „Istotę ludzką można zdefiniować jako troistość: otrzymała ona intelekt, aby myśleć, serce, aby odczuwać i wolę by działać.” Autor książki mówi dalej: „ Przedmiotem intelektu jest nauka. Dziedziną serca jest religia i moralność. A co tyczy się woli, ma ona potrzebę działania, formowania, kreowania. Dlatego można powiedzieć, że sztuka jest dziedziną woli. Muzyka, taniec, rzeźba, architektura, poezja, malarstwo itd., są w tej mierze różnymi środkami, dzięki którym człowiek może uzewnętrzniać, konkretyzować to, co ma w swoich myślach i w sercu. Sztuka ma więc powiazanie z nauką i religią.” Udało mu się przez jego bezpośredniość i otwartość obudzić mnie ze snu letargu i wywołać sprzeciw współczesnemu zabieganiu i gonitwie za zlotem. Autor książki odkrył przede mną: „Poezja to jest Słowo a słowo jest równocześnie muzyką, kolorem, formą, zapachem.(…) W rzeczywistości, prawdziwa poezja nie ogranicza się do literatury, jest ona związana z życiem. Prawdziwym poetą wg Aïvanhova jest ten” kto jest zdolny do przeżywania piękna, które wyraża w swoich wierszach, jest on zdolny do życia w poezji, w swoich myślach, uczuciach i w swoich działaniach” Żyję i wiem, ze obrałam dobry kierunek czyli codzienną duchowość i kontakt z Bogiem bo wg niego to podstawa do szczęścia. Jestem bogata, bo daję siebie innym z wyboru. Uprawiam sztukę i wiem jedno, żyję świadoma Światła i Słońca, które dotykam namacalnie w moim życiu. Cieszę się życiem, codziennością i poezją. Karmię się zielenią i porannym promieniem Słońca. Przywołuję do siebie co rano Anioły i duchy wyższe, które pomagają mi w moich codziennej walce z samą sobą. On mnie w tym umacnia, bo stwierdza, że to one przychodzą oglądać i czytać  dzieła wartościowych, ale nieczytanych i nieoglądanych artystów.... Czy to nie piękna pewność, że Bóg i Niebo istnieje a my w naszym życiu powinniśmy dążyć do wyższych celów a nie tylko materialnych? Myślę ,że prawdziwy  artysta, poeta to również taki, który „ daje unieść się boskim  prądom, których wpływowi całkowicie się poddaje” „W naturze  – religia, nauka i sztuka tworzą jedność. Są one rozdzielone tylko w głowie człowieka. Dopóki uważa się je za rozdzielone, dopóty nie osiągnie się prawdziwego zrozumienia. Nauka, religia i sztuka tworzą jedność, dzięki której wszystko można wyjaśnić, wszystko zrozumieć. Nigdy nie powinno się oddzielać w człowieku działania serca, intelektu i woli.(…) .Wszystkie trzy powinny dążyć w tym samym kierunku, złączone i zjednoczone. Utrudnienia, ganienie lub zatracona wola powodują, że człowiek znajduje się w niebezpieczeństwie. Aïvanhov mówi dalej „Te trzy potrzeby są połączone, gdyż to o czym myślicie, potem odczuwacie, kochacie a w końcu realizujecie. Obecnie, jedynie sztuka może poruszyć ludzi i obudzić ich do prawdziwego życia. (…)Wtajemniczeni rozumieją,że pod słowem „sztuka” kryje się jej aktywność, która jednoczy naukę i prawdziwą religię. Lecz to sztuka zbawi świat, sztuka świadoma, oświecona przez prawdy mądrości i miłości. W przyszłości to właśnie artystom , pisze Aïvanhov – artystom przyzna się pierwsze miejsce, gdyż prawdziwy artysta jest zarazem, kapłanem, filozofem i mistrzem.”

Cel, według Aïvanhova człowiek powinien wyznaczyć sobie taki, aby był to Ideał do realizacji na całą wieczność. Pisząc jestem świadoma, że będzie to dla innych szaleństwem, ale dla mnie jest to potwierdzenie moich intuicyjnych wyborów z przeszłości. Aïvanhov uważa, że sztuka jest najważniejsza  i najbardziej ceni poezję i muzykę. Sam był poetą, ale zrezygnował z tworzenia, bo czyniło go to nadwrażliwym. Kocha poezję mimo, że sam nie mógł tworzyć.  Uważa ją za najważniejszą  dziedzinę sztuki i twierdzi, że to właśnie poezja odegra najważniejszą rolę w sztuce przyszłości. Aïvanhov pisze jeszcze o wielu aspektach życia m.in o znaczeniu  muzyki w życiu człowieka jak o samym akcie i sprawstwie tego aktu na nasz organizm i odczuwanie muzyki w naszym życiu. Zachęcam do kontaktu z jego twórczością. Powstało wiele pozycji książkowych na postawie jego wykładów. Aïvanhov urodził się w Bułgarii, ale wyemigrował do Francji w 1939 i tu właśnie działał do 1986 roku. Powstały takie dzieła jak " Twóczość artystyczna i twórczość duchowa", Złote reguły życia codziennego”, Wolność zwycięstwo ducha”.”Potega myśli”, Harmonia i zdrowie”, Spojrzenie na niewidzialne”

Warto czytać innych, bo strofy innych mogą nakreślić nam dalszy sens i odnaleźć go po prostu w naszym życiu. Gorąco polecam szczególnie dzieła Aïvanhova dla szukających promieni Światła.

Omraam Mikhaël Aïvanhov „Twórczość artystyczna i twórczość duchowa” Kolekcja Izvor nr 223 Wydawnictwo Prosveta 2012 (1986)